Kako je ženski boks od zabranjenog sporta stigao do Olimpijskih igara

Danas je potpuno normalno videti žene u ringu, na državnim prvenstvima, profesionalnim priredbama i Olimpijskim igrama. Međutim, ženski boks nije oduvek imao mesto koje ima danas. Decenijama je bio osporavan, zabranjivan i potcenjivan.

Ipak, uprkos svim predrasudama, žene su uspele da izbore svoje mesto u jednom od najtežih sportova na svetu.

A upravo zato istorija ženskog boksa nosi posebnu težinu.

Prvi zapisi o ženama u boksu pojavljuju se još početkom 18. veka u Engleskoj. Jedna od prvih poznatih bokserki bila je Elizabeth Wilkinson, koja je tokom 1720-ih godina nastupala u Londonu.

U to vreme pravila boksa bila su mnogo grublja nego danas. Borbe su često bile bez ozbiljne zaštite, a dozvoljeni su bili potezi koji bi danas odmah bili kažnjeni.

Ipak, Elizabeth Wilkinson uspela je da privuče veliku pažnju publike i pokaže da žene mogu ozbiljno da se bave ovim sportom.

Tokom 19. i većeg dela 20. veka ženski boks gotovo nestaje sa sportske scene. Mnoge države nisu dozvoljavale ženama profesionalne mečeve, dok su sportske organizacije tvrdile da je boks “previše grub” za žene.

U realnosti, najveći problem bile su društvene predrasude.

Bez obzira na to, interesovanje za ženski boks nije nestalo. Povremeni mečevi održavali su se u Americi, Engleskoj i Meksiku, ali bez ozbiljne podrške saveza i medija.

Ključni momenti razvoja ženskog boksa:

1904.

Na Olimpijskim igrama u Sent Luisu predloženo je da ženski boks postane olimpijski sport, ali predlog nije prihvaćen.

1954.

Barbara Buttrick postaje prva žena čiji je meč emitovan na nacionalnoj televiziji.

1975.

Nevada izdaje jednu od prvih profesionalnih licenci za žene bokserke.

1988.

Švedska postaje jedna od prvih evropskih država koja zvanično dozvoljava ženama amaterski boks.

1993.

Profesionalni ženski boks dobija zvanično priznanje u Americi.

1996.

Meč između Christy Martin i Deirdre Gogarty smatra se prekretnicom modernog ženskog boksa. Njihova borba pokazala je publici koliko ženski boks može da bude ozbiljan, kvalitetan i atraktivan sport.

2001.

Održano je prvo Svetsko amatersko prvenstvo u ženskom boksu.

2012.

Ženski boks prvi put postaje deo Olimpijskih igara u Londonu što se smatra najvećim trenutkom u istoriji ženskog boksa.

Današnji ženski boks nalazi se na mnogo višem nivou nego pre samo 10-15 godina. Tehnika, taktika, fizička priprema i ozbiljnost treninga podignuti su na vrhunski nivo.

Više niko ne može da kaže da je ženski boks “slabija verzija” muškog boksa. Stil borbi jeste drugačiji, ali tempo, disciplina i kvalitet često su na izuzetno visokom nivou.

Žene danas nastupaju u najvećim organizacijama kao što su:

* WBC

* WBA

* IBF

* WBO

Pored profesionalnog boksa, sve više žena trenira i rekreativno, zbog kondicije, samopouzdanja i discipline koje ovaj sport razvija.

Savremene amaterske ( olimpijske )

kategorije danas uglavnom izgledaju ovako:

* do 48 kg

* do 50 kg

* do 52 kg

* do 54 kg

* do 57 kg

* do 60 kg

* do 63 kg

* do 66 kg

* do 70 kg

* do 75 kg

* do 81 kg

* preko 81 kg

Kategorije mogu blago da variraju u zavisnosti od organizacije i nivoa takmičenja.

Savremeni ženski boks iznedrio je veliki broj vrhunskih šampionki:

* Claressa Shields

* Katie Taylor

* Amanda Serrano

* Laila Ali

* Cecilia Brækhus

Njihovi uspesi pokazali su da ženski boks danas može da puni hale, privlači milione pregleda i stvara ozbiljne sportske zvezde.

Ženski boks je prošao dug put, od sporta koji je bio zabranjivan i osporavan, do jednog od najbrže rastućih borilačkih sportova na svetu.

Možda najveća pobeda ženskog boksa nisu medalje ni titule, već činjenica da žene danas više ne moraju da dokazuju da pripadaju ringu. To su odavno dokazale.